Sunday, April 29, 2007

ဆုေတာင္းမ်ား

စာမေရးျဖစ္ေလာက္ေအာင္ အလုပ္႐ႈပ္မယ္ထင္လို႔ မေန႔ကပဲ စာေရးျဖစ္ဦးမွာမဟုတ္ဘူးလို႔ တင္ထားေသးတယ္။ ခဏအားျပီး မီးလာေနတာနဲ႔ ေရးထားလိုက္တာပါ။ခပ္ၾကဲၾကဲေတာ့ ေရးျဖစ္မွာပါ။

ျပီးခဲ့တဲ့ အဂၤါေန႔က သီတဂူဆရာေတာ္ရဲ႕တရားပြဲသြားတယ္။ က်ဳိကၠဆံျမင္းျပိဳင္ကြင္းမွာ က်င္းပျပီး ထိုင္စရာေနရာေတာင္ ရွာမရေလာက္ေအာင္ လူေတြစည္တယ္ဗ်ာ။ ဒါေတြထားပါေတာ့။ ေျပာျပခ်င္တာေလး တစ္ခုရိွလို႔ပါ။ ဆရာေတာ့္တရားကို ျပန္ေဖာက္သည္ခ်မလို႔ေလ။ ဘာသာကြဲေတြလည္း ဖတ္လို႔ရမွာပါ။

တခါက ဘုရားအေလာင္းေတာ္ရေသ့က ကၽြန္းေလးတစ္ကၽြန္းမွာ တရားဓမၼကို ျပင္းစြာက်င့္တယ္တဲ့။ ဘယ္ေလာက္ျပင္းလဲဆိုရင္ တစ္ခါတရားထိုင္ရင္ ၇ ရက္မထေတာ့ဘူး။ အနီးအနားက လက္လွမ္းမွီတဲ့ သစ္သီးသစ္ရြက္ေတြပဲ စားေတာ့တယ္။ ဒီလိုက်င့္ေတာ့ သိၾကားမင္းေနတဲ့နန္းေတာ္ၾကီးက လႈပ္ေတာ္မူတယ္တဲ့။ သိၾကားမင္းက ေလ့လာလိုက္ေတာ့ ရေသ့ကိုသြားေတြ႔တယ္။ သိၾကားမင္းက ဒီရေသ့ဘာလိုခ်င္လို႔ ဒီေလာက္အျပင္းအထန္က်င့္သလဲ သိခ်င္ေတာ့ လူ႔ျပည္ဆင္းျပီး ေမးတယ္တဲ့။ ဇာတ္ေတာ္ေတြရဲ႕ထံုးစံအတိုင္း စမ္းသပ္ေသးတယ္ေပါ့ဗ်ာ။ ျပီးေတာ့မွ ကဲ…ရေသ့…ရွင္ရေသ့လိုခ်င္တဲ့ဆုကို ေတာင္းပါလို႔ သိၾကားမင္းက ေျပာသတဲ့။ ဒီေတာ့ ရေသ့က ဒုကၡသံုးပါးက လြတ္ရပါလို၏လို႔ ေတာင္းပါတယ္။ သိၾကားမင္းက… ဟာရေသ့ရယ္ … ေကာင္းလိုက္တဲ့ဆုေတာင္းဗ်ာ … ေနာက္တစ္ဆုေလာက္ေတာင္းပါဦးဆိုျပီး ေတာင္းခိုင္းျပန္တယ္။ ရေသ့ကေတာင္းျပန္ေရာ။ ဒီလိုနဲ႔ ဆုေပါင္း ၂၆ ဆုေတာင္းတယ္တဲ့။ ေတာင္းသာေတာင္းတယ္ ျပည့္တယ္လို႔ေတာ့ ဇာတ္ေတာ္ထဲမွာ မပါဘူးဗ်။ အဲဒီဆုေတာင္း ၂၆ ဆုထဲက ေနာက္ဆံုးဆုေတာင္း ၄ ခုကိုၾကိဳက္လို႔ ဒီ Post ကိုေရးျဖစ္တာပါ။

ရေသ့က ေနာက္ဆံုးဘာဆုေတာင္းလဲ ဆိုေတာ့ “ နံနက္လင္းလာရင္ စံေက်ာင္းေရွ႕မွာ အက်င့္သီလနဲ႔ျပည့္စံုတဲ့ အလွဴခံေတြမ်ားစြာ ေရာက္ေနပါေစ ” တဲ့။ ကၽြန္ေတာ္ေတာ့ ဒီဆုေတာင္းမ်ဳိး့ တစ္ခါမွ မၾကားဘူးပါဘူး။ ကိုယ္ေတြသာဆို ေစာေစာစီးစီး ဘယ္ကအလွဴခံေတြလည္းဆိုျပီးေတာင္ ေမာင္းထုတ္ဦးမယ္ထင္တယ္။ အဲဒါျပီးေတာ့ ဘာဆက္ဆုေတာင္းလည္း ဆိုေတာ့ “ နတ္အဝတ္အစားနဲ႔တူတဲ့ အဝတ္အစားေကာင္းမ်ား၊ နတ္သုဒၶါနဲ႔တူတဲ့ အစားအေသာက္ေကာင္းမ်ား စံေက်ာင္းနဲ႔အျပည့္ လွဴဖို႔ရိွေနပါေစ ”တဲ့။ ကၽြန္ေတာ္ဘုရားတမိတယ္။ လွဴဖို႔ပဲ အလိုရိွတာေနာ္။ သူသံုးဖို႔မဟုတ္ဘူးေလ။ ေနာက္တစ္ဆုကေတာ့ “ လွဴဒါန္းခ်င္တဲ့စိတ္ အျမဲရိွေနပါေစ ” တဲ့။ ဒါလည္းလုိတာေပါ့ဗ်ာ။ ပစၥည္းေတြရိွျပီး မလွဴခ်င္ဘူးဆို ဘယ္လုိလုပ္မလဲေနာ္။ ဒီေတာ့ သိၾကားမင္းၾကီးက သေဘာအက်ၾကီးက်တာေပါ့ေလ။ သီလနဲ႔ျပည့္စံုတဲ့ ရေသ့ၾကီးပဲ … ကဲ … ေနာက္တစ္ဆုေလာက္ ေတာင္းပါဦးေလ လို႔ေျပာတယ္တဲ့။ ဒီတစ္ခါေတာ့ ရေသ့က နည္းနည္းစိတ္မရွည္ခ်င္ေတာ့ဘူး ထင္ပါရဲ႕။ သိၾကားမင္းကို …“ သိၾကားမင္း ေတာင္းစရာဆုလည္း မက်န္ေတာ့ပါဘူး။ ေနာက္ဆံုးတစ္ဆုေတာ့ ေတာင္းလိုက္ပါ့မယ္။ ေနာက္ေနာင္ကို ဒီလို ျပိဳးျပက္တဲ့အဝတ္တန္ဆာေတြနဲ႔ တင့္တယ္ခန္႔ညားတဲ့ သိၾကားမင္းလို ပုဂၢိဳလ္မ်ဳိး ေနာက္ထပ္မေတြ႔ရပါလို၏ ” လို႔ေတာင္းလိုက္ပါတယ္တဲ့။ သိၾကားမင္းလည္း လန္႔ျပီးျပန္ေျပးသြားတာ ခုနကေတာင္းထားတဲ့ ဆုေတာင္းေလးေတြကိုေတာင္ ျပည့္ပါေစလို႔ ဆုေပးမသြားဘူးလို႔ ဇာတ္ေတာ္မွာ ပါပါတယ္လို႔ ဆရာေတာ္က ဟာသေႏွာျပီး ေဟာေတာ္မူပါတယ္။ ကဲ … ကၽြန္ေတာ္တို႔ေရာ … သိၾကားမင္းနဲ႔ဆံုခဲ့ရင္ ဘာဆုမ်ားေတာင္းၾကမလဲလို႔ …

1 comment:

BarNyar said...

အခုေတာ့ ေတာင္းခ်င္တဲ့ဆုကေတာ့ မီးမွန္မွန္လာပါ ကုန္ေစ်းႏွဳန္းက်ပါ ညီလာခံျမန္ျမန္ျပီးပါ..ဒါေလာက္ပါဘဲ ကြိကြိ