Saturday, April 19, 2008

Coffee King တစ္ႏွစ္ျပည့္

ကိုယ္နဲ႔ မျမင္ဘူးတဲ့လူ၊ စကားမေျပာဘူးတဲ့လူေတြနဲ႔ အျပင္မွာ ေတြ႕ရ၊ ဆံုရ၊ အထူးသျဖင့္ တစ္ခုခု အတြက္ တိုင္ပင္ၾကရတာ အေတာ္ေလး ခက္ခဲတတ္ပါတယ္။ ေတြ႔ဆံုၾကတဲ့ အခါမွာလည္း အစည္းအေဝးခန္း သတ္သတ္မွတ္မွတ္ တစ္ခုမွာဆို ကိစၥမရိွေပမယ့္ မေရာက္ဘူးတဲ့ ေနရာတစ္ေနရာမွာဆို ပိုျပီး ကသိကေအာက္ ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ အဲဒီလို မျမင္ဘူးတဲ့ လူေတြနဲ႔ မတိုင္ပင္ဘူးတဲ့ ကိစၥတစ္ခုအတြက္ လြန္ခဲ့တဲ့ တစ္ႏွစ္ ( ႏွစ္ဆန္း ၂ ရက္ေန႔ ) က အစည္းအေဝးတစ္ခုကို ကၽြန္ေတာ္ သြားခဲ့ဖူးပါတယ္။

“ငါတို႔လည္း လာမယ္၊ မင္းလည္းသြားလိုက္ပါ” ဆိုတဲ့ Email ကို ကိုဘလာေဂါက္နဲ႔ မဘာညာဆီက ကၽြန္ေတာ္ရတဲ့ အခ်ိန္မွာေတာ့ အဲဒီအစည္းအေဝးစဖို႔ ၁ နာရီသာသာပဲ လိုပါေတာ့တယ္။ စာထဲမွာပါတဲ့ ဆက္သြယ္ရန္ ဆိုတဲ့ ဖံုးနံပတ္ေတြထဲက တစ္ခုကိုဆက္ေမးေတာ့ အစည္းအေဝးလုပ္ျဖစ္ပါတယ္၊ သူတို႔လည္း အစည္းအေဝးလုပ္မယ့္ ဆိုင္နားမွာ ေရာက္ေနပါျပီလို႔ ေျပာပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ အျခားသူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ Coffee King ဆိုတဲ့ ဗိုလ္ေအာင္ေက်ာ္လမ္းက ေကာ္ဖီဆိုင္ကို ေရာက္ေတာ့ စားပြဲဝိုင္း သံုးဝိုင္းေလာက္မွာ လူရိွေနျပီး က်န္တဲ့ဝိုင္းေတြက အလြတ္ေတြပါ။ ဆိုင္ကလည္း အေတာ္ေလး ေအးေဆးတာ ေတြ႕ရပါတယ္။ တစ္ဝိုင္းမွာေတာ့ ခံု၂ လံုးေလာက္ဆက္ထားျပီး လူငယ္တစ္စု ထုိင္ေနတာ သတိထားမိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေဆြးေႏြးၾကမယ့္ လူေတြက သူတို႔ဟုတ္မဟုတ္ ကၽြန္ေတာ္လည္း မသိတာနဲ႔ အျခားစားပြဲအလြတ္မွာထိုင္ျပီး အသီးေဖ်ာ္ရည္တစ္ခြက္ေသာက္ေနလိုက္ပါတယ္။ အေတာ္ၾကာလို႔ အေအးကုန္သြားေပမယ့္ မထူးတာနဲ႔ ခုနဖံုးဆက္တဲ့ နံပတ္ကို ထပ္ဆက္လိုက္ေတာ့မွ စားပြဲႏွစ္လံုးဆက္ထားတဲ့ ဝိုင္းက ကတံုးဆံပင္ေပါက္နဲ႔ (ကိုေနဘုန္းလတ္လို႔ ေနာက္မွသိရတဲ့)လူက ဖံုးကိုင္ျပီး ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဒီဘက္မွာလို႔ သူ႔ထံုးစံအတိုင္း ေဖၚေရြသံနဲ႔ ျပန္ေျဖပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္သူတို႔ဝိုင္းကို သြားထိုင္လိုက္ပါတယ္။

“ကၽြန္ေတာ့္ကို ကိုဘလာေဂါက္တို႔ စာပို႔ထားလို႔ပါ၊ စာအုပ္ကိစၥ အစည္းအေဝးဆိုလို႔ပါ” ဆိုေတာ့ စာအုပ္နဲ႔ ေဘာပင္ကိုင္ျပီး ဟိုေရးဒီေရး လုပ္ေနတဲ့ (ကိုစိုးေဇယ်ေပါ့) လူက ကၽြန္ေတာ့္ကို ဘယ္ဘေလာ့ဂ္ကလဲ၊ နာမည္ဘယ္သူလဲေမးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ Myanmar OA6 က Mr.Pooh ပါလို႔ေျဖပါတယ္။ သူတို႔ အခ်င္းခ်င္းၾကည့္ျပီး တခါမွ မၾကားဘူးဖူးဆိုတဲ့ အရိပ္အကဲေတြ သန္းသြားတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း နည္းနည္းကြန္႔ျပီး “ကၽြန္ေတာ္မႏိုင္းႏိုင္းနဲ႔ေတာ့ အြန္လိုင္းမွာ နည္းနည္းသိတယ္” ဆိုေတာ့ သူတို႔ေတြ ကၽြန္ေတာ့္ကို ဘေလာ့ဂ္ဂါျဖစ္မွန္းေတာ့ လက္ခံလိုက္ပံုရပါတယ္။ ဟုတ္တယ္ေလ - အဲဒီတုန္းက ကၽြန္ေတာ့္ ဘေလာ့ဂ္က လာလည္တဲ့လူက တစ္ေန႔ ၅ ေယာက္ေလာက္ပဲ ရိွတဲ့ဆီမွာ သံုးေယာက္က မႏိုင္းရယ္၊ ကိုေဂါက္ရယ္၊ မဘာညာရယ္ေလ။ က်န္တဲ့ ႏွစ္ေယာက္က ျခဴသစ္နဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ထင္တယ္။ ဆိုေတာ့ သူတို႔ ကၽြန္ေတာ့္ကို မသိတာ မထူးဆန္းသလို တကယ္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လည္း သူတို႔နာမည္ေတြ မၾကားဖူးဘူးဗ်။ ေနာက္ေတာ့ ကိုစိုးေဇယ်က စာအုပ္ထဲ ေရးထားတဲ့ နာမည္ေတြဖတ္ျပီး မိတ္ဆက္ေပးတယ္။ ကိုေနဘုန္းလတ္၊ ကိုညီညီသံလြင္ (အဲဒီေန႔တုန္းက ဇနီးေလာင္း မပိုးနဲ႔အတူေပါ့)၊ ကိုဇင္ကိုလတ္၊ ကိုမ်က္လံုးတို႔နဲ႔ေလ။

ကိုစိုးေဇယ်ကပဲ ဘေလာ့ဂ္ေတြ အေနအထား၊ စာအုပ္အေၾကာင္း၊ စာမူေရြးဖို႔၊ ရံပံုေငြ၊ ရည္ရြယ္ခ်က္ စတာေတြ ျပန္ရွင္းျပပါတယ္။ ရယ္စရာေကာင္းတာက ကၽြန္ေတာ့္ကို ေျပာျပေနရင္း ၅ မိနစ္ေလာက္ၾကာေတာ့ ကိုဘလာေဂါက္နဲ႔ မဘာညာတို႔ ဝင္လာလို႔ မိတ္ဆက္ရင္း သူအစက ျပန္ရွင္းျပရပါတယ္။ ထပ္ရွင္းျပလို႔ ၅ မိနစ္ေလာက္ေနေတာ့ ကိုညီလင္းဆက္ (သူ႔သူငယ္ခ်င္းလား၊ ဘာလည္းမသိတဲ့ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ ပါေသးတယ္ထင္တယ္) ေရာက္လာလို႔ သူ႔ခမ်ာ အစကေန ဒါဘယ္သူ၊ ဘယ္ဘေလာ့ဂ္ကပါ စသည္ျဖင့္ ထပ္မိတ္ဆက္ေပး၊ စာအုပ္အေၾကာင္းျပန္ရွင္းျပရနဲ႔ အစည္အေဝးက ေရွ႕မေရာက္ေတာ့ဘူးေလ။ ကိုတက္စလာ ေရာက္လာတဲ့ အခါမွာေတာ့ “ခင္ဗ်ားတို႔ ဘာသာမိတ္ဆက္ၾကေတာ့ဗ်ာ၊ ေမာျပီ” ဆိုျပီးေတာ့ကို ေျပာယူရေတာ့တယ္ေလ။

ေအာင္ျမင္ပါတယ္ဗ်ာ။ အစည္းအေဝးတစ္ခုအေနနဲ႔ေရာ၊ သူငယ္ခ်င္းေတြ စံုေတြ႕ၾကတဲ့ အေနအထားအရေရာ အဲဒီေန႔ ေတြ႕ဆံုပြဲေလးဟာ သိပ္ကို အက်ဳိးရိွခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီေနာက္ အစည္းအေဝးေတြ အၾကိမ္ၾကိမ္၊ ေတြ႕ဆံုပြဲေတြ အၾကိမ္ၾကိမ္နဲ႔ ဘေလာ့ဂ္ဂါေတြ စည္းလံုးခဲ့ၾကတာ ထစ္ခနဲဆို လက္ညိွးထိုးျပစရာ Seminar တစ္ခုက်င္းပႏိုင္ခဲ့ျပီး စာအုပ္ကလည္း အေခ်ာသတ္ဖို႔ အေနအထားကို ေရာက္ေနျပီျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီအစည္းအေဝးေန႔က ျပန္ခါနီးေတာ့ အခ်င္းခ်င္း ဘေလာ့ဂ္လိပ္စာေတြဖလွယ္၊ email ေတြေတာင္းနဲ႔ ... အဲဒီလူေတြဟာ ခုခ်ိန္ထိ ေျပာမနာ၊ ဆိုမနာ တစည္းတလံုးတည္း ရိွေနၾကတုန္းပါပဲ။ အဲဒီတုန္းကေတာ့ အၾကံဥာဏ္ေတြ တရစပ္ေပးရင္း ရယ္စရာေတြကို သေဘာက်က်ရယ္ေနခဲ့တဲ့ ကိုေနဘုန္းလတ္တစ္ေယာက္ အစည္းအေဝး တစ္ႏွစ္ျပည့္တဲ့အခ်ိန္၊ သူနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ စခင္တာ တစ္ႏွစ္ျပည့္တဲ့ အခ်ိန္မွာမွာ သံတိုင္ေတြၾကားထဲ အေၾကာင္းျပခ်က္မဲ့ ေရာက္ေနလိမ့္မယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ စိုးစဥ္းမွ် ထင္မထားခဲ့ပါဘူးဗ်ာ။ သူ စင္ကာပူလာလည္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အဲဒီအစည္းအေဝးေလး အေၾကာင္း ျပန္ေျပာျဖစ္ၾကေသးတယ္။ သူလည္း အားလံုးကို မွတ္မိေနတုန္းပဲဗ်။ အခုလည္း ေရာက္ေနရာ ေနရာကေန ဒီေန႔ကို သူသတိရေနဦးမယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ယံုပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဘေလာ့ဂ္ဂါေတြကို စတင္ေတြ႕ဆံုေပးခဲ့တဲ့ ဒီအစည္းအေဝးေလး တစ္ႏွစ္ျပည့္ အမွတ္တရ ဒီပို႔စ္ကို ေရးပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ကို ဘေလာ့ဂ္ေလာကထဲ လက္တြဲေခၚခဲ့တဲ့ ကုိေဂါက္၊ မႏိုင္း၊ မဘာညာ၊ ေနာက္ျပီး ကိုေနဘုန္းလတ္နဲ႔ သံလြင္ဝိုင္းေတာ္သားေတြကို အထူးပဲ သတိရရင္း ...

3 comments:

ညီညီ(သံလြင္) said...

ဘာလိုလိုနဲ႔ တစ္ႏွစ္ေတာင္ ျပည့္ခဲ့ေပါ့.. အရာရာဟာ မေန႔တစ္ေန႔က လိုပါပဲ ေမာင္ပြတ္ေရ။ မွန္တယ္ကြ.. အဲဒီတုန္းက ျမန္မာအိုေအစစ္ဘေလာ့ဂ္က ဆိုေတာ့ ေသာက္ေရသန္႔ကုမၸဏီ ေၾကာ္ျငာဘေလာ့ဂ္လို႔ ထင္တာ :)

ႏုိင္းႏုိင္းစေန said...

ေမခလာ ၀င္ကယ္လိုက္လို႔.. ဟား..ဟား
ေနာင္ေနာက္ခါလည္း အဲလို ျပန္ေတြ႔ဆံုႏိုင္ၾကပါေစလို႔..
အဲဒီအခ်ိန္က်ရင္ ေမခလာ ကိုယ္တိုင္ပါမယ္ း)

မ်က္လံုး said...

ကိုပြတ္ေရ။ ဒီပို႕စ္ကို ကြန္မန္႕ေပးေနတာ တစ္ပတ္ေလာက္ရွိျပီ။ ခုလည္း အဆင္ေျပပါ့မလားမသိဘူး။ ကြန္နက္ရွင္က အဲလို ေကာင္းတာ။

အခုလို အမွတ္တရေလး ျပန္ေရးေပးတာ ေက်းဇူးတင္တယ္ဗ်ာ။ အားလံုးကို မေန႕တေန႕ကလို မွတ္မိေနတုန္းပဲ။

ဒါနဲ႕ အဲဒီအခ်ိန္ ကုိပြတ္မိတ္ဆက္ကတည္းက ကၽြန္ေတာ္က ကုိပြတ္ရဲ႕ ဘေလာ့ဖတ္ ပရိသတ္တစ္ေယာက္ပါ။ oa6 လို႕ ေရးတာေလးကို သတိထားမိလို႕ မွတ္မိေနတာပါ။

လူစံု တက္စံု ပဲြေတြ လာဦးမွာေပါ့ဗ်ာ။ ကၽြန္းေတာလမ္းက အခန္းေလးမွာလည္း ခ်ိန္းၾကဦးမယ္ေလ။ :)
အမည္မသိ သတင္းေထာက္တစ္ေယာက္ရဲ႕ ေနာက္ဆံုးပဲြေလး စည္သြားေအာင္လို႕ပါ။ ဟဲ ဟဲ..။