Tuesday, November 6, 2007

ပန္းေဂၚဖီ စားဖူးလား

မွတ္မိေသးတယ္။ အဲဒီေန႔က လိပ္ႏွစ္ေကာင္နမ္းေနတာကို လကၻ္ရည္ဆိုင္က တီဗီြမွာ ျပတာငါၾကည့္လိုက္ရတယ္။ တကယ္ေတာ့ ငါက ဆပ္ျပာခြက္အဖံုးေလး ကြဲသြားလို႔ အဖံုးခ်ည္းပဲ သြားဝယ္တာ။ လူတစ္ေယာက္ကေျပာတယ္။ သိုးေတြက ထန္းသီးမုန္႔ သိပ္မၾကိဳက္ၾကဘူးတဲ့။ ငါျမင္တာေတာ့ ဒီအဘိုးၾကီး ဓါးေသြးေနတာ ေလးရက္ေလာက္ ရိွျပီ။ သိပ္ေတာ့ မေသခ်ာဘူး။ ဒါေပမယ့္ ငါ အပ္ေပါက္ထိုးတိုင္း ဝင္တယ္။ ခ်စ္သူရဲ႕ လင္းပတဲ့အျပံဳးကို ျမင္တိုင္း ငါရင္ေတြ တဒိန္းဒိန္းနဲ႔။ မၾကာပါဘူး - ႏိုဝင္ဘာေရာက္လာခဲ့ျပီေလ။ အစိမ္းေရာင္ အက်ီေတြဝတ္တာ ရပ္လိုက္ျပီး လက္သည္းေတြ ခဏခဏညွပ္ျဖစ္ေနလို႔ ကိုယ့္ကိုကုိယ္ ျပန္အံ့ၾသေနမိတယ္။ ခရမ္းခ်ဥ္သီး မစားရတာေတာင္ၾကာျပီထင္တယ္။ ဒီႏွစ္ေယာက္ျပန္လာေတာ့ ငါ့က ကြန္ပ်ဴတာပိတ္ျပီး ဖဲခ်ပ္ေတြကို ေမႊေႏွာက္ေနလိုက္တယ္။ ခ်ဳိင္းေမႊးေတြဟာ ဆံပင္ေတြပဲျဖစ္ျပီး ေခါင္းေပၚမွာ ေနရာလြတ္မရလို႔ ေျပာင္းျပန္ဆင္းလာရတာျဖစ္တယ္ဆိုတာကို သိပၸံပညာရွင္ေတြ သိေနေပမယ့္ ထုတ္မေျပာေသးတာပါလို႔ ရပ္ကြက္ထဲမွာ ေရဆြဲတဲ့ ဦးေလးၾကီးက ကိုရင္ေလးတစ္ပါးကိုေျပာတယ္။ ေကာ္ေဇာအနီခင္းျပီး ၾကိဳဆိုတာ ခင္ဗ်ားတို႔ခံဘူးလား။ ေျမျပင္နဲ႔ ေျခေထာက္ထိတယ္ေတာင္ မထင္ရဘူး။ စားလက္စ ထမင္းပန္းကန္ ထေဆးျပီး ေဆးေပါ့လိပ္ကို ျပန္ဖြာေနလိုက္တယ္။ ငါၾကည့္ေနတဲ့ ငလ်င္တိုင္းေျမပံုစာရြက္က ဒီအတိုင္းဆို မွန္ေနျပီ။ မေလာင္းရဲဘူး။ ေဂါက္သီး ေခါင္းကိုမွန္ရင္ မကြဲဘူးတဲ့။ ဒါက ငါမကြ်မ္းတဲ့ ေခါင္းစဥ္ပါ။ မငိုပါနဲ႔ ခ်စ္သူရယ္ - မ်က္ရည္ေတြ ပန္းပြင့္၊ မပြင့္ ငါမေဟာရဲျပန္ဘူး။ ဒီရက္ပိုင္း မွန္ၾကည့္တိုင္း ငါအေနာက္မွာ လူတစ္ေယာက္ ရပ္ရပ္ေနတာေတြ႕မိတယ္။ ဘာအေၾကြးမွ မရိွေတာ့လည္း ပ်င္းစရာၾကီေပါ့လား။ ဒါေၾကာင့္ ဘီယာကို ပိုက္နဲ႔ မေသာက္တာေလ။ လည္ပင္းမွာ ၾကိဳးကြင္းစြပ္ျပီးကာမွ ေဘာလံုးပြဲအေျဖမသိရေသးတာ သတိရျပီး ၾကိဳးကြင္းျပန္ျဖဳတ္ျပီး လကၻ္ရည္ဆိုင္ထြက္လာခဲ့တယ္။ လိပ္ႏွစ္ေကာင္အဲဒီမွာ နမ္းေနၾကတယ္။ ခနေနေတာ့ လူယုတ္မာ ႏွစ္ေယာက္ေရာက္လာျပီး ငါေနတဲ့ ဘန္ဂလိုၾကီးကို မ ျပီး ေနရာေရႊ႕လိုက္ျပန္တယ္။ စိတ္က်န္းမာေရးအတြက္ ဆိုလားပဲ။ ဆန္ျပဳတ္ပူပူကို ေအးသြားေအာင္ ငါအေငြ႕ေတြကို ေရြးဖမ္းျပီး အမႈက္ပံုးထဲ သြားထည့္လိုက္တယ္။ စာတန္းေလးက အေတာ္လွတယ္။ ရြာသာၾကီး ျမိဳ႕နယ္တဲ့။ မထေသးဘူး။ ငါအိပ္ေနတုန္းပါပဲ။ လည္ပင္းမွာေတာ့ ၾကိဳးကြင္းၾကီးနဲ႔ေလ။

28 comments:

MgThaJan said...

ဟုတ္ကဲ့ စားဖူးပါတယ္။ ဘာမွန္းေတာ့ မသိဘူး။ :P

မင္းယြန္းသစ္ said...

စားဖူးသြားျပီ အရသာစံုတယ္ဗ် အဟိ :)

Zin Ko Latt said...

ေကာင္းလိုက္တဲ့ပိုစ့္ေလး။ ႀကဳိက္တယ္ကြာ။

စိုးထက္ - Soe Htet ! said...

ခဏခဏ သြားျဖစ္ပါတယ္ ... :)

demo kitto said...

=) ငါ သိပ္နားမလည္ဘူး.. ရွင္းျပပါ..

ေသာ ၾကာ သူ ရ said...

မေသာက္ပဲမူးသြားျပီ။ Thankz

Anonymous said...

ဟားဟား လက္တက္လာတယ္ေပါ႕။

Anonymous said...

The Lazy T Class
using System.Linq;public class LazyT {
private FuncT func;
private T result;
private bool hasValue;
public Lazy(FuncT func) {
this.func = func;
this.hasValue = false;
}
public T Value {
get {
if (!this.hasValue) {
this.result = this.func();
this.hasValue = true;
}
return this.result;
}
}
}

Anonymous said...

ကၽြန္ေတာ္႕ဆီကို စာပို႔ေပးပါ!!!!!

Anonymous said...

ကၽြန္ေတာ္႕ဆီကို စာပို႔ေပးပါ!!!!!

Winkabar said...

ပန္းေဂၚဖီကဒီလုိအရသာလား။

ေနဘုန္းလတ္ said...

အဲဒါပဲကြ ... ေမာ္ဒန္ဆိုတာ ...
မင္းဖာသာမင္း ေရးခ်င္တာေရး ... ငါလဲ ေတြးခ်င္တာေတြ ေတြးလိုက္တယ္ ...

စိုးထက္ - Soe Htet ! said...

မဂၤလာနံနက္ခင္းပါ ... :)

Anonymous said...

အုပ္ဒယ္.. အေနာ္လည္း နားလည္ဘူးးးးးးးးးးးးး

ေနာက္တပုဒ္နဲ႔ ထပ္ရွင္းျပပါဗ်ိဳ႕....


:))
ကိုပြတ္ေရ. .မဂၤလာပါဗ်ာ

tzm

hninhnin said...

ဟဲဟဲ ဘယ္လိုေျပာရမယ္ေတာင္မသိဘူး၊

little moon said...
This comment has been removed by the author.
little moon said...

ေမာင္ပြတ္ေရ.... ကိုယ့္အတြက္ေတာ့ ေမာ္ဒန္ဆိုတာၾကီးက ရံဖန္ရံခါ ႏြားပလာတာစားသလိုပါပဲကြယ္ြ

Nhin Pwint Phyu Lay said...

နားလည္ဘူးဗ် ..
:D

ain said...

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္-နားလည္တယ္ပဲေျပာလုိက္မယ္--ငါကြ--ခြိ--

pandora said...

ဒီလိုပို႕စ္မ်ိဳးျမင္တိုင္း ငါတစ္ခုခုေတာ့ ေရးသြားမွ ျဖစ္မယ္လို႕ ငါ့နားရြက္က ငါ့ကိုတိုးတိုးကပ္ေျပာတယ္။ ေအးေလ သူက ငါနဲ႕ အနီးဆံုးမွာ ရွိတာကိုး။ သနားစရာေကာင္းတာက သူက ပန္းေဂၚဖီကိုေတာ့ အရသာမခံတတ္ဘူး။ ထန္းသီးမုန္႕ ႀကိဳက္တဲ့ သိုးေတြကိုပဲ ပစ္ေပးလိုက္တယ္။ ေကာ္ေဇာနီခင္းၿပီး ႀကိဳဆိုၾကတာကိုလည္း သူပဲ သတင္းလာေပးတာပဲ။ သြားၾကစို႕ရဲ႕။ လက္သည္းေတြ ဘာေတြညွပ္။ ေရခ်ိဳးဖို႕ ၾကည့္ေတာ့ ဆပ္ျပာမရွိေတာ့ဘူး။ အဖံုးေလးကြဲသြားတာကိုး။ ဒီေမာင္ပြတ္ဟာေလ.. ခရမ္းခ်ဥ္သီးနဲ႕သာ ပစ္ေပါက္လုိက္ခ်င္ရဲ႕။

Tesla said...

ဘာမွလာမရွင္းျပနဲ႔ ေဂၚဖီစားယံုနဲ႔ ေစာ္ၾကည္သြားမယ္ ထင္လို႔လား.. ဒါဆိုကိုယ့္လူ ေအာ္ဒီကားနဲ႔ ေမွာ္ဘီသြား.. ေဒၚၾကည္သားကို ရွာၿပီး ေကာ္ေဇာနီေပၚလမ္းသလားေနတဲ့ေကာင္ေတြကို ေမးလိုက္.. ေဂၚလီလားလို႔.. ေအာ္ရီသြားတယ္ကြ.. ဒါပဲ..။ အဲေနဦး.. မင့္အတြက္ ရြာသာႀကီးၿမိဳ႔နယ္မွႀကိဳဆိုပါ၏ ဆိုတဲ့ဆိုင္းပုဒ္ အေငြ႕ေတြနဲ႔ေရာၿပီး အမွိဳက္ပံုးထဲ ထည့္ခဲ့တယ္.. ေတာ္ၿပီလား။ :D

သန္႔ေဇာ္မင္း said...

ရိုရို... မပန္နဲ႔ ကိုတက္ၾကီး တို႔ ေကာမန္႔ေတြကလည္း လန္ထြက္ေနတာပဲဗ်ိဳ႕.. ပညာရွင္ေတြမ်ား ၾကေတာ့လည္း.. စဥ္းစားတိုင္း ထြက္သကိုးးးးးးးးး

မွ်ားျပာ said...

အဟား ကိုပြတ္စ္ ပန္းေဂၚဖီက ဂလိုၾကီးကိုဗ် ..
ရြာသာၾကီးမွာ ေစ်းေပါတယ္ထင္ပ း)

j4janjan said...

omg... damn nice one... thork yannn mite... kway htet mite :D

balargout said...

good hta, good hta. your post is very good hta moot Paung. I like it.

MELODYMAUNG said...

ပြတ္ကေလး နင္႕ဥာဏ္ကလဲ လႊတ္ေျပးသကိုးကြဲ႕ ငါ႕မွာ ဟတ္တတ္ပဒတ္လိုက္ေအာင္ အူယားဖားယားစဥ္းစားမွ နင္ေျပာသြားတာေတြ ေရးေတးေတးသေဘာေပါက္သဟ ေနာက္ ဒါမ်ိဳး မ်ားမ်ား မေရးနဲ႕ေနာ္ ငါ အသက္တိုမွာစိုးလို႕ :P
(ခ်စ္ပန္နဲ႕ ကိုတက္စ္တုိ႕ ကြန္႕မန္႕ကေတာ႕ လန္ထြက္ လွ်ံတက္ေနတာပဲဗ်ိုဳ)

HH said...

ဟိုက္.. မနက္ကမမီက ေမာင္ပြတ္ရဲ႕ပန္းေဂၚဖီ ကိုဖတ္ျပီးပီလား တဲ့။ သိပ္မိုက္ဆိုပဲ။ ငါလည္းမဖတ္ရေသးတာနဲ႔ လာဖတ္လုိက္တာ.. ေနာက္က်မွလာဖတ္မိတဲ့အတြက္ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ေက်းဇူးတင္ေနရတယ္။ ေမာင္ပြတ္ရဲ႕ ပို္စ့္ရယ္ ေအာက္က ေကာမန္႔ေတြရယ္ တြဲဖတ္လိုက္ေတာ့ ေတာ္တီးတီးေတာ္ေတာ္ေတြ ျဖစ္သြားတယ္။ အေရးက်ဲေပမယ့္ အပီခ်ဲတဲ့ ေမာင္ပြတ္ကြ!!!

ဘာညာ

Anonymous said...

I read three times.. I understand in three kinds .. :P